Brzydzę się tym, kiedy ktoś w półsłowie rzuca mi coś na biurko, widząc że np, rozmawiam przez telefon, brzydzę się kimś kto nie znając mnie, z gruntu ocenia kim jestem i co mam pod skórą, brzydzę się starych dziadów silących sie na bycie fajnym, a tym którym przyjdzie do głowy żartować na temat mojego telefonu, to już nie wiem czy współczuć czy napisać na kartce najbliższego specjaliste od zaburzeń psychicznych.

I po takim wyznaniu, ponownie gotowa jestem do odnajdywania boskiego pierwiastka w otaczających mnie ludziach

miłego dnia całemu światu….