Właściwie to przy najzwyczajniejszych obowiązkach domowych miewam najbardziej błyskotliwe pomysły. Niestety jak większość ulotnych myśli, nie zapisane opadają w czeluść pamięci, by po jakimś czasie znów w pełni rozbłysnąć. Czasem jednak błysk już nawet najjaśniejszy im nie pomoże ,bo czas nie kutas nie stoi .

Całe szczęście,że tu mogę pisać co  mi “ślina na język” przyniesie, bez konsekwencji znajdowania się w danym czasie. No może gdybym napisała jebać kaczki wraz z całym ich zkaczałym kurnikiem, to pewien nieznany mi jeszcze specjalista od pr-u Wielmoznych Głów dostrzegłby w owym zdaniu niezwykle groźne społecznie, niuanse polityczne.

         Wczoraj właśnie podczas codziennej pielęgnacji talerzy, zobaczyłam siebie jako współczesną kure domową, z tendecjami do konserwatyzmu ( bo kariery kosztem wszystkiego nie robie), chcę mieć dzieci i wychowywać je w zaciszu domowego ogniska, jabłonkę w ogródku i hamak na starodrzewiu. Cóż jednak poradzić na to, że ja sama uwikłana w świat stereotypów, widząc kobietę z wózkiem przed sobą, z dzieckiem przy ręce i jeszcze jednym  rozpychającym się w jej środku, zniesmaczona kręcę nosem. Bo ta Pani wygladała jak typowa kura domowa. A tradycyjne kury , w fashion świecie triumfów (choć zasłużonych) nie święcą. I choć z Mam mi znanych żadnej nazwać zasiedziałą kurką nie można, to widać po nich, jak się w domowych pieleszach duszą, czepiają sie robót przeróźnych, by tym kurskiem udomowionym ich nie ochrzczono.

Apeluje zatem wszem i wobec o dotrzeganie dziejowej misji jaką spełnia matka,  matka wszechstronna, wykształcona i stale myśląca o rozwoju swojego dziecka. Która poza pochłaniającymi w 80% czynnościami okołodomowymi, potrafi też zając się sobą i w siebie zainwestować.

Szukać będę więc trzeciej drogi, a i tak instynkt macierzyński zrobi swoje. A jeżeli już zostanie mi w niedługiej przyszłości zostać mamą, to jakiekolwiek próby nazywania mnie kurą niech Wam coś lub ktoś wybije z głowy. Bo ze mnie nie uzyska się niczego innego jak tylko Koguta Udomowionego