Pomimo moich niepowodzeń i sieroctw, śmieszny to tydzień, niewolny od gaf.
Autobusy notorycznie  się spóźniają, tramwajom porobiono objazdy, ale to niejako dotyczy większości, z tym że mnie dotyka w momencie kiedy  plan zamkniety w ramy czasowe już się toczy. Tym oto sposobem wczoraj przespacerowałam część nieznanego mi lądu, prawie omdlewając z upału i tempa spaceru .. wciągająca przygoda. Przy okazji dowiedziałam się gdzie w Warszawie znajduję się Instytut Techniczny Lotnictwa Polskiego oraz jak wygladają podwórka bloków przy wrocławskiej
Szczęśliwie dotarłam do ośrodka egzaminacyjnego i zdołałam ( po trupach) zapisać się na “wymarzony” egzamin, same przebywanie w tym miejscu powoduje gorączkę, nieznoszę, nie chcę, lecz niestety bat męża mnie zmusza.
A kiedy już otrzymam oficjalne prawo do szpanowania umiejętnością trzymania jednej ręki na kierownicy, wygięciem łopatki w dól przy jednocześnie uniesionym łokciu, kiedy wreszcie pozwolą mi na pokazywanie środkowego palca  z miną dumnego kierownika pojazdu kołowego, kiedy to wszystko stanie się i moim udziałem to poprzysięgam tu i teraz – nie dam go sobie już odebrać !!!
No , rozmarzyłam się żeby odebrać trzeba mieć – a najgorsze jeszcze przede mną.
A propos felernego tygodnia, wystarczą dwa przykłady,  pierwszy z dzisiejszego przedpołudnia, kiedy w skutek zbyt agresywnego wychylenia w stronę kosza, runęłam w objęciach krzesełka w bok, widzów nie zabrakło, śmiechu co nie miara… 
Drugi na dobry poczatek (tylko dla ludzi o mocnych nerwach) – kiedy to w sposób bardzo gwałtowny rzuciło się na mnie winogrono,  a dokładniej świeży winoroślowy wąs, który smagnąwszy nad ustami, pozostawił niczym pędzlem wymalowany hitlerowski wąsik.

Same słowa nie wystarczą – trzeba by mnie wzrokiem ogarnąć, a na nieszczęście Mąż w całej tej przejściowej krasie mnie nie uwiecznił
Mam nadzieję, że weekend przeżyjemy cało i zdrowo – maro pechowa idź precz..