Mój Mąż to mężczyzna z krwii i kości, taki braveheart dosłownie. Nie dość, że nieuląkł się porodu, wykazał niebywałym wręcz w takich sytuacjach rozsądkiem i opanowaniem, to jeszcze z zimną krwią wyrywa kleszcze by wymierzyć im karę ostateczną w formie spalenia. Cieszy go szczerze syczenie wrednych pancerzyków i kleszczowy, smrodliwy dymek.
Ale to nie wszystko, podziwiam go i cenię również za ostatnie dokonanie, ponieważ wie, ze na widok  wszelakich bolacyh ran miewam tzw. ścisk pośladków, oszczędził mi widoku zaropiałej dziury w głowie naszego brytana.Tak tak, tygodniowe wakacje w budzie nie pozostały obojętne dla kondcycji fizycznej Luisa, wrócił z dziura na środku łebka. Rana nie chciała się zagoić, zaropiała, zrobił się jakiś czop i luis z zapuchnietym pyskiem wygladał jak bulterier. Od razu pomyśleliśmy, że opuchlizna to wynik użądlenia osy, które piesek pożera w ilościach hurtowych, dopóki moj dzielny mężczyzna nie odkrył dziury, a potem z lekarskim wyczuciem wycisnął zalegającą wydzielinę i polał spirytem.
Mam w domu samych twardzieli, taka prawda.