Coraz więcej ludzi z niepokojem i niejaką troską spogląda w kierunku uwieszonego na mej piersi szkraba,  zastanawiając się co taka duża dziewczynka robi przy matce.
Ano co może robić, posila się zwyczajnie. Kolejna trauma polaków… jak zaczynasz karmić, czy Ci starcza, jak jesteś w trakcie, czy nie za długo, jak przeszłaś jakiekolwiek normy społecznego poczucia czasu naturalnego karmienia, czy jesteś w pełni władz umysłowych.
Pragnę oświadczyć, że moja wielka, dojrzała córka to jeszcze niemowlak, proszę państwa niemowlęctwa został jej cały miesiąc więc jako rzecznik wyżej wymienionej istoty pragnę oświadczyć, że pozostaniemy w symbiozie jeszcze jakiś czas.
Proszę o cierpliowść i zaufanie, kieruję mną nie tylko intuacja, również rozum.
Współczuję wszystkim którzy z przyczyn osób trzecich, niedoinformowania, niemożności fizycznych bądź głupoty rodziców byli pozbawieni tej pierwszej najmocniejszej więzi z matką, może to niewiele w skali całego życia i smrodu jaki mamy możliwość narobić własnym dzieciom, a może to aż tak wiele, że ewentualne smrody nasze dzieci są w stanie przeżyć.