Jeśli nie szanujemy starości, to tak jakbyśmy siebie nie szanowali. Od niej nie da się uciec, nie wiedząc kiedy zaczniemy wzruszać się z byle powodu, na naszych rękach pojawią się wątrobowe plamy, skóra zacznie przypominać indyczą szyję, oczy tworzyć coraz mniejsze szparki, zaczniemy budzić litość, współczucie bądź szacunek, nawet jeśli na niego nie zasłużyliśmy.
Marzec 16th, 2009 at 22:05
Madziu,tak jak to juz Maciej napisal”lubię Cie czytać…”tyle,że nie wiem z kąd u Ciebie takie przemyslenia,a wyaściwie PRZEMYSLENIA!!!piszesz to tak wspaniale lekko z uczuciem z miloscia.jestem bardzo szczesliwy,ze Blanka ma taka MAME a Przemek taka ZONE!!!